إِنَّ الْأَبْرارَ ابرار ميتواند كه جمع بر بفتح با باشد بمعنى نيكو و يا جمع بار بمعنى نيكوكار يعنى بدرستى كه كه نيكان يا نيكوكاران يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كأس را گاهى اطلاق ميكنند بر ظرفى كه در آن خمر باشد و گاهى بر خمر نيز اطلاق ميكنند و درين جا مراد خمر است يعنى مىآشامند آن نيكوان و نيكوكاران از خمر بهشت و كلمهء من در من كأس تبعيضى است كانَ مِزاجُها كافُوراً مراد از مزاجها تمزج بهاست و بعضى گفته‌اند كه كافور اسم چشمه‌ايست در بهشت كه طيب رايحه و سردى و سفيدى آن مانند كافور است بنا برين معنى چنين مىشود كه هست آن خمر بهشت مخلوط كرده شده به آب چشمهء كافور كه از زمين بهشت ميجوشد و اگر مراد از كافور معنى ظاهرى باشد معنى آيه چنين است كه هست آن خمر بهشت مخلوط كرده شده بكافور به جهت طيب رايحهء آن بعضى گفته‌اند كه لفظ كان در اينجا زايد است و تقدير چنين است كه : يشربون من كأس مزاجها كافورا . و بعضى گفته‌اند كه زائد نيست و مراد اينست كه « كان فى علم اللَّه مزاجها كافورا » عَيْناً بدل كافور است اگر كافور اسم چشمهء بهشت باشد يعنى آن كافور چشمه‌ايست در بهشت كه يَشْرَبُ بِها اى يشرب منها يعنى ميآشامند از آن چشمه عِبادُ اللَّهِ بندگان خاص خداى تعالى و اگر مراد از كافور كافور مشهور باشد عينا بدل از محل من كأس است زيرا كه يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ بتقدير يشربون خمراست كه تا خمر مفعول يشربون باشد و هر گاه عينا بدل خمر باشد تقدير آيت چنين است كه « يشربون خمر عين » يعنى ميآشامند ابرار خمر چشمهء بهشت را كه